A dokładnie za 24 godziny lądujemy na Sri Lance gdzie spotkamy się z Asią. Żegnajcie Indie !

- autobus Somwarpet- Mysore 90INR
- hotel Chamundi Vasathi, zaraz przy bus standzie 500INR/2os

Krowy w Mysore zamiast białych łat mają żółte…spotkaliśmy się z takim czymś tylko w tym mieście i nie mamy zielonego pojecia dlaczego tak jest. Co do tytułu notki i żółtego mleka – chodzi nam o tzw. badam milk, który spróbowaliśmy po raz pierwszy właśnie tutaj. Jest to żółte, słodkie, migdałowe mleko

Sprzedawca kurczaków

Najmniejszy sklep świata

Masala dosa

Perfumy

Z Madikeri pojechalismy do Somvarpet, malenkiego miasteczka, w ktorym sa tylko dwa male hotele. Od razu zachwycilo nas to, ze wystarczy wyjsc kawalek poza miasto, zeby znalezc sie w innym swiecie, zieleni, soczystej roslinnosci, gdzie zyjacy w wioskach ludzie sa tak niesamowicie przyjazni! Spacerujac droga zostalismy zaproszeni przez pewnego pana, ktory poczestowal nas zielonymi mandarynkami (najlepszymi na swiecie na marginesie) ze swojego ogrodu i wrzucil nam do torby garsc suszacacych sie przed domem ziaren kawy. Idac dalej doszlismy do domu, przed ktorym stala grupa kobiet, ktore wlasnie wrocily z plantacji kawy i ni to zartem ni serio Sebastian zapytal wlasciciela czy mozemy przyjsc i sprobowac naszych sil na plantacji w ramach nowych doswiadczen. Zgodzil sie zebysmy przyszli pojutrze.

Nastepnego dnia wybralismy sie na 20km trekking na gore Pushpagiri – 2gi najwyzszy szczyt regionu Kodagu. Droga na szczyt wiodla glownie przez las i byl to najpiekniejszy las jaki dane nam bylo dotychczas zobaczyc. Roznorodnosc roslinnosci i zapachy uderzajace w nozdrza po prostu powalaly.
Caly las sprawial wrazenie, jak gdyby byl genialnie zaprojektowany. Grube liany wijace sie po wielkich drzewach, przeogromne korzenie drzew, ktorych nigdy wczesniej nie widzielismy – ach po prostu nie do opisania !

W Poniedzialek przyszlismy w umowione miejscie aby doswiadczyc pracy przy zbieraniu kawy. Kiedy nie zastalismy nikogo poczulismy sie troche zawiedzeni. Kiedy mielismy juz zawrocic przyjechal samochod zaladowany kobietami na odkrytej pace. Poszlismy zbierac kawe! Zostalismy obwiazani jak ”profesjonalni zbieracze” dwoma workami, gdzie do jednego wrzucalo sie czerwone – dojrzale owoce, do drugiego te zielone, ktore po wyszuszeniu beda kawa o gorszej jakosci.
Niesamowite bylo doswiadczyc pracy przy zbieraniu kawy razem z reszta stalych pracownikow plantacji.Stoczylismy nawet walke o krzak kawy, ktory obficie owocowal, z kilkoma hindusami i w koncu udalo nam sie nas ich odgonic. Kiedy po dwoch godzinach przyjechal wlasciciel nie mogl uwierzyc, ze nie zartowalismy i ze naprawde tu jestesmy. Oprowadzil nas po swoich plantacjach i pokazal nam inne rosliny, ktore rosly na polach jak pieprz, wanilia czy granaty. Po „zwiedzaniu” zabral nas do swojego domu i poczestowal kawa z wlasnych plantacji, ktora pomimo mleka i cukru byla niesamowicie smaczna!

Wlasciciel plantacji z synkiem

Wieczorem, kiedy spacerujac wracalismy powoli do pokoju, podeszlo do nas dwoch policjantow, ktorzy stwierdzili, ze musimy isc z nimi na komisariat. Czytalismy wczesniej o historiach, gdzie policja w Indiach szukala specjalnie jakichs haczykow zeby tylko wyciagnac od turystow pieniadze. A jako, ze bylismy jedynymi Bialymi w miescie zwracalismy na siebie uwage. Kiedy doszlismy na miejsce zostalismy przyprowadzeni do mezczyzny, ktory powiedzial nam, ze chce zobaczyc nasze paszporty. Kiedy zapytalismy jaki jest cel tego wszystkiego, swietrdzil, ze on ma po prostu wladze, zeby nas wylegitymowac. Kartkujac paszport, doszedl do strony z wiza i powiedzial:
- Na wizie napisane jest, ze powinniscie sie byli zarejestrowac jako turysci do czternastu dni od wjazdu do kraju.
Oczywiscie o niczym takim nigdy nie slyszelismy i od razu wiedzielismy, ze beda chcieli od nas pieniadze.
I wtedy Tomka olsnilo i ze spokojem czytajac omawiane zdanie powiedzial:
- Chyba pan nie doczytal do konca. W tym zdaniu napisane jest, ze dotyczy to jedynie osob, ktore maja wize powyzej 180 dni. Nasza ma dokladnie 180, ani dnia dluzej.
Policjantowi zrzedla mina i poprosil tylko o reszte paszportow, ktore ogladal juz pobieznie i pozwolil nam isc. Obylo sie bez lapowek.

Kodagu w przewodniku, w tych kilku zdaniach opisane jest jako dom „pieknych ludzi”. Rzeczywiscie patrzac na tutejsze kobiety stwierdzilismy, ze pomimo niskiego wzrostu sa bardzo ladne i co dziwne nawet mezczyzni sa przystojniejsi. Zdecydowanie polecamy to miejsce. Juz kiedy wyjezdzalismy Do Mysore czulismy niedosyt i wiedzielismy, ze kiedy znow bedziemy w Indiach przyjedziemy tu na pewno, zeby odkryc to co Kodagu ma jeszcze do zaoferowania.

Porady:
- autobus Mangalore- Madikeri 102INR
- hotel w Madikeri- Popular residency – 300INR/2os
- autobus Madikeri- Somvarpet 33INR
- hotel Udaia Lodge w Somvarpet, zaraz przy stacji autobusow- 250INR/2os

Porady:
- pociag Mangalore- Gokarna general 94INR/os
- chatka w Half-moon beach garden 150INR/2 os
- namiot na Om beach W Nirvana cafe 150INR/2 os

Poludnie Indii rozni sie od polnocy pod wieloma wzgledami. Jestesmy tu juz prawie miesiac wiec postanowilismy napisac co nieco o swoich spostrzezeniach. Pierwsze co rzuca sie w oczy to oczywiscie natura. Tutaj, na poludniu Indii w Kerali, gdzie uprawia sie wiekszosc przypraw nie ma miejsc, gdzie nie byloby zielono, gdzie nie slychac krzyku ptakow, a ziemia jest czerwona. Nie tylko na plazach ale i w miastach, cien daja rosnace wszedzie palmy i bananowce. Jesli mowimy juz o miastach to sa zdecydowanie czystsze niz te na polnocy. Smietniki nie sa tu wcale az taka rzadkoscia, kazdego dnia spotkac mozna na ulicy grupe ludzi, ktora sprzata miasto, a co naprawde nas zaskoczylo to perony, na ktorych nie ma smieci! Ale najwazniejsza rzecza, ktora przykuwa tez uwage innych podroznikow, ktorych spotkalismy po drodze sa ludzie. Nie wiemy dokladnie co jest tego zasluga: slonce, bliskosc natury, miejsze miasta? Ale ludzie sa tu po prostu milsi, usmiechaja sie czesciej, nie patrza na nas tepym wzrokiem z rozdzwiawionymi buziami, nawet rikszarze nie sa tak nachalni. Sa po prostu spokojniejsi, jesli mozna uzyc tego slowa w stosunku do Hindusow…

Wracajac do Alleppey… Kazdy hotel w miescie, kazda agencja turystyczna oferuja pelna game wycieczek, dzieki ktorym mozna zobaczyc wspomniane wioski, doswiadczyc czegos niesamowitego, spedzic czas blisko natury. Najdrozsza opcja i najbardziej znana zarazem sa tzw. house boats. Od poczatku domyslalismy sie, ze jest to absolutna kicha, wiec wybralismy polecane przez wlascicieli hotelu mniejsze wyprawy, tansze, dzieki ktorym mozna dostac sie do najmniejszych kanalow i podejrzec zwykle zycie mieszkancow wsi, wg ich slow oczywiscie. Zamiast niesamowitej przygody, utwierdzilismy sie w przekonaniu, ze to juz ostatni raz kiedy korzystamy w Indiach z takich ofert. Niestety tyle razy ile robilismy cos z takich rzeczy, organizacja miala niewiele wspolnego z tym o czym zostalismy poinformowani przed wyjsciem z hotelu. Mielismy plywac malenka lodka przez kilka godzin po wspomnianych kanalach wodnych – plywalismy godzine, trzy razy ta sama droga…reszte czasu czekalismy na sniadanie na przyklad, albo na prom, ktorym wracalismy itp, itd. Wrocilismy do hotelu naprawde zli i kiedy przyszlo nam placic doszlismy do zgody, ze zaplacimy 300 rupii mniej. Moze nie chodzi juz o same pieniadze tylko o fakt bycia oszukanym i swiadomosc, ze przyjda kolejni i kolejni, ktorzy zostana potraktowani tak samo.
Na poprawe humorow nastepnego dnia wypozyczamy skuter. Zaraz po tym jak przebilismy sie przez indyjski tlum uliczny, co bylo zreszta niesamowitym doswiadczeniem pojechalismy nad oddalone kilka kilometrow od miasta morze. Bylo tak goraco, ze ciezko bylo nam nie wychodzic z pod cienia palm .

W hotelu poznalismy Jose – nauczyciela Jogi z Brazylii. Zdecydowalismy sie wiec sprobowac i tak kazdego dnia o 7 rano uczylismy sie technik oddychania, relaksacji i przede wszytskim tego jak funkcjonuja nasze wlasne ciala. Naprawde niesamowita rzecz, ktorej nauke mamy nadzieje kontynuowac przy nadarzajacej sie okazji.

Porady:
- Palmy Regency pokoj 2os 350inr – bardzo mila obsluga, ale nie polecamy korzystania z ich uslug „wycieczkowych”
- wypozyczenie skutera we wspomnianym hotelu 300inr za dobe
- backwaters trip – 7 godzin z dwoma posilkami 900inr/os
- lokalny autobus na Mereri beach 11inr

Niezwykle rzadki widok – pioracy mezczyzna.

Porady:
- Munnar dream palace pokoj 2os. – 550inr
- wypozyczenie skutera – 350inr
- litr paliwa – 65inr
- bus Munnar-Kottayam – 104inr